| De directe aanleiding
om mij in de edele kunst van het "Rust-busten" te verdiepen lag in wat laswerk
dat ik een aantal jaren geleden had laten doen. Het
verhaal staat beschreven op de rustbuster-site. De dorpel aan de bestuurderszijde van
mijn '77er busje was door de VW dealer in Wageningen 'gelast' omdat ze hem anders niet
door de APK konden krijgen. Dat was ook echt wel nodig want hij was behoorlijk krokant.
Toen ik de bus terug kreeg was ik echter toch wel teleurgesteld. Het zag er niet uit. Met
enig slijp- en boetseerwerk heb ik het toen nog wat gefatsoeneerd. Erg tevreden was ik dus
niet en ik had mij toen al voorgenomen om het zelf nog eens over te doen. Aangezien
ik nu met een aangrenzend stuk bezig ben en daarbij vrij veel roest tegenkwam (en het leek
maar zo'n klein plekje ...) heb ik de slijptol ook maar in het laswerk van deze garage
gezet. Wat een puinhoop! Er was gewoon een reparatiedeel over de oude dorpel heengelast.
Geen enkel oud materiaal weggeslepen. Wat niet weet dat niet deert, zoiets dus. Je kan je
misschien wel voorstellen hoe dat er uit ziet. Binnen in de dorpel lagen de restanten van
het oude blik lekker door te rotten. Niet goed dus .... Ik heb destijds de dorpel wel goed
volgespoten met ML. Dat heeft hopelijk nog wat vertragend gewerkt maar het was nu echt
niets te laat om dit aan te pakken. De binnendorpel is nu waarschijnlijk nog te redden.
Het schoonmaken van een en ander is nu extra werk. Doorslijpen, afslijpen, borstelen, het
moet er allemaal perfect glad en schoon uitzien voor ik ga lassen. De volgende klus is ook
al te zien. De laadvloer van de bus. Ik wil alle tectyl er af hebben om te kunnen zien
waar het roest. Voorlopig genoeg werk aan de winkel dus. |
|
| Foto 1 |
Wegslijpen van de
dorpel |
 |
|
Waar ik dus al bang voor was. Na het doorslijpen van het
opgelaste plaatwerk komen de doorgerotte restanten van de oude dorpel weer te voorschijn.
Net een archeologische opgraving. Eerst wordt de dorpel langs de gelaste randen
doorgeslepen. Ik gebruik daarvoor een dunne
doorslijpschijf (minder dan 2 mm dik). Daarmee snijd je moeiteloos en precies door het
staal. De slijpschijven van de 'hobbymarkten' zijn vaak veel dikker en dat werkt minder
prettig. Het blikwerk kan dan opzij worden gebogen en er onder vinden we dan de hopen
roest. Die kon ik er gewoon uitscheppen. |
|
| Foto 2 |
Werk in uitvoering |
|
|
Hier zie je het deel wat al behoorlijk 'schoon' gemaakt
is. Met de lamellenschijf worden dan de
restanten van de dorpel en de lasverbindingen verder weggeslepen. Oppassen dat je niet te
ver gaat. We willen alleen het oude materiaal verwijderen zonder de binnendorpel aan te
tasten. Zoals je ziet is deze binnendorpel ook niet meer perfect. Met de staalborstel in
de haakse slijper wordt alle roest zo goed mogelijk verwijderd. Te plaatse van de
kriksteun is ook al een flink gat ontstaan. Met wat plaatselijk laswerk is die nog wel
weer goed te krijgen. De kriksteun zelf is nog goed. Als dat niet zo was dan werd de
reparatie nog ingrijpender. |
|
Terug
naar de Rustbuster Site |
